Podwyższone stężenia lipoprotein (a) w osoczu u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek nie są związane z polimorfizmem wielkości apolipoproteiny (a).

Pacjenci z terminalną niewydolnością nerek cierpią na zwiększoną częstość występowania chorób miażdżycowych. Podwyższone stężenie lipoprotein w osoczu (a) [Lp (a)] zostało ustalone jako genetycznie kontrolowany czynnik ryzyka dla tych chorób. Zmienne allele w locus genu apo (a) determinują w dużym stopniu stężenie Lp (a) w populacji ogólnej. Ponadto inne czynniki genetyczne i niegenetyczne przyczyniają się również do stężenia Lp (a) w osoczu. Dlatego badaliśmy fenotypy Apo (a) i Lp (a) stężenia w osoczu w dużej grupie pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) i w grupie kontrolnej. Stężenia Lp (a) były znacząco podwyższone u pacjentów z ESRD (20,1 +/- 20,3 mg / dl) w porównaniu z grupą kontrolną (12,1 +/- 15,5 mg / dl, P <0,001). Jednakże nie stwierdzono różnic w częstości występowania izoformy apo (a) między grupą ESRD a grupą kontrolną. Co ciekawe, tylko pacjenci z izoformami apo (a) o dużych rozmiarach wykazywali 2- do 4-krotnie podwyższone poziomy Lp (a), podczas gdy izoformy małych rozmiarów miały podobne stężenia u pacjentów z ESRD i kontrolnych. Oprócz podwyższonych stężeń Lp (a) pacjenci z ESRD mieli niższy poziom cholesterolu w osoczu i apolipoproteiny B. Wyniki te pokazują, że podwyższone poziomy Lp (a) w osoczu mogą znacząco przyczyniać się do ryzyka wystąpienia chorób miażdżycowych w ESRD. Ponadto wskazują one, że czynniki nienauentetyczne związane z niewydolnością nerek lub innymi genami poza apo (a) locus genów strukturalnych muszą być odpowiedzialne za wysokie poziomy Lp (a). [podobne: zespół lyncha, zespół pradera williego, barszcz zwyczajny a sosnowskiego różnice ]