Neurologia dziecięca i młodzieńcza

Dziedzina neurologii dziecięcej jest niezwykle szeroka. Obejmuje materiały z pediatrii ogólnej i neurologii dorosłych, genetyki i dysmorfologii, metabolizmu i biochemii, intensywnej opieki i neurochirurgii oraz neonatologii. Ponadto musi uwzględniać obszary rozwoju fizycznego, psychologicznego i językowego oraz związane z nimi korelaty mózgu, a także neuropsychiatrię dziecięcą. Ta lista nie jest wyczerpująca, ale może dać pewien sens wyzwaniom stojącym przed autorem podręcznika na tym polu. W rzeczywistości takie podręczniki są dość liczne – na pewno jest to hołd dla akademickiej gorliwości neurologów dziecięcych. Ten nowy podręcznik jest wieloputorowy, ale otrzymał solidną jednolitą strukturę przez redaktora Ronalda Davida, autora wcześniejszego podręcznika Neurologia pediatryczna dla lekarza (Norwalk, Conn .: Appleton and Lange, 1992). Ta książka jest również przeznaczona dla klinicystów, którzy mieszkają na [ich] biurku, a nie na [ich] półce z książkami . Książka ma trzy sekcje: narzędzia do diagnozy (z obszernymi opisami badań neurologicznych niemowląt i dzieci oraz głównym obrazowaniem i narzędzia elektrofizjologiczne), opisy chorób i zaburzeń oraz podejścia do wspólnych problemów. W całej książce znajdują się dobrze zorganizowane stoły diagnostyczne, pudełka z perłami i niebezpieczeństwami o różnym stopniu rozdrobnienia, pola zatytułowane Weź pod uwagę konsultacje kiedy. . ., I anotowane bibliografie w każdym rozdziale; istnieje również pełna bibliografia. Książka zawiera odniesienia do 1995 roku, z odrobiną od 1996 roku.
Standard książki jest jednakowo wysoki. Kilka rozdziałów dostarcza doskonałego i prawdopodobnie bezkonkurencyjnego pokrycia materiałowego, szczególnie te dotyczące choroby nowotworowej autorstwa Michaela Cohena i Patricii Duffner, porażenia mózgowego Barry ego Russmana, epilepsji Gregory ego Holmesa i Carla Stafstroma oraz zespołów neurodegeneracyjnych Daniela Stowensa. Godne uwagi są także artykuły doświadczonych i przemyślanych klinicystów na temat bólu głowy, zaburzeń ruchowych i dyspraksji (które często są ignorowane w podręcznikach).
Nieuchronnie książka jest nierówna. Niektóre rozdziały przybliżają temat, zapewniając początkowy przegląd lub system, który jest niezwykle przydatny dla studenta lub klinicysty; najlepiej przekazuje strukturę wiedzy autora. Rozdziały dotyczące wrodzonych błędów metabolizmu (w tym zaburzeń neurodegeneracyjnych) zawierają bogactwo materiału, ale brakuje im takiego ramowego podejścia diagnostycznego do tej bardzo złożonej grupy zaburzeń. Są zorganizowane zgodnie z anatomiczno-patologiczną klasyfikacją, która daje klinicystom niewiele wskazówek. Istnieje na przykład wyczerpujący opis zaburzeń mitochondrialnych, ale z niewielkim ich uporządkowaniem lub usystematyzowaniem.
Podręcznik nie może być użyty jako ostateczne lub encyklopedyczne źródło: wiele się pokrywa, ale znalazłem poważne luki. Korzystając z książki w celach referencyjnych w trakcie kilku tygodniowej pracy klinicznej, nie mogłem znaleźć wzmianki o kilku osobach: płodowym zespole alkoholowym, dystrofii neuroaksalnej, zespole Sanfilippo (lub jego enzymatycznych odpowiednikach), mielopatii, zespole XYY i zapaleniu mózgu Rasmussena . Jedynie wymienione kursywnie to ostre rozsiane zapalenie mózgu i rdzenia, powikłana migrena, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, zespół Angelmana, zawał mózgowy sierpowaty i oczopląs wrodzony lub infekcyjny
[więcej w: Corsodyl, celiprolol, sklerodermia ]
[więcej w: barszcz zwyczajny a sosnowskiego różnice, seronegatywne zapalenie stawów, zespół moebiusa ]