kąpielisko szymoszkowa w zakopanem

Nowotwory zostały następnie wypreparowane, a lizaty komórkowe poddano analizie Western blot z przeciwciałami przeciwko Bim. (B i C) Komórki nowotworowe SkMel-28 inokulowano myszami CBA nu / nu; gdy guzy osiągnęły docelową wielkość 0,1 cm3, myszy traktowano raz dziennie przez 10 kolejnych dni PD0325901, ABT-737, oba leki lub zaróbkę. (B) Reprezentatywne nowotwory z C w czasie pierwszego leczenia i w momencie odstrzału pierwszych myszy z nowotworami (leczone nośnikiem). (C) Średni rozmiar nowotworu, mierzony w całości i reprezentowany jako procent rozmiaru guza w czasie rozpoczęcia leczenia. n = 10. 12 myszy na grupę leczenia. Dane są średnie. SD. Omówienie Nasze wyniki pokazują, że 3 dobrze scharakteryzowane inhibitory MEK, UO126, PD98059 i PD0325901, wyzwoliły apoptozę w mutancie B-RAF, ale nie B-RAF WT, komórki nowotworowe. Chociaż zatrzymanie cyklu komórkowego G1 indukowane przez MEK było podobne we wszystkich zbadanych liniach komórek nowotworowych 4 B-RAF, zakres apoptozy był znacznie bardziej zróżnicowany, zgodnie z wcześniej opublikowaną pracą (9). Stopień zahamowania MEK korelował ze stopniem utraty fosforylacji ERK1 / 2 i indukcji członka rodziny Bcl-2, proapoptotycznego białka Bim tylko BH3. Inaktywacji ERK1 / 2 i indukcji Bim towarzyszył spadek pozornej masy cząsteczkowej Bim, który wskazywał na defosforylację, potwierdzoną przez. analiza fosfatazy. Ponieważ ERK1 / 2 może fosforylować Bim, tym samym przygotowując go do ubikwitynacji i degradacji proteasomu (25-27), zamknięcie tej ścieżki sygnalizacyjnej prawdopodobnie będzie stanowić główną część akumulacji Bim. Zgodnie z tym poglądem poziomy fosforylacji ERK1 / 2 korelowały odwrotnie z ilością Bim w naszym panelu zmutowanych guzów 4 B-RAF (Figura 4C), a także w selekcji innych linii komórkowych (r2 = 0,495; 8). Ponadto ostatnio wykazano, że fosforylacja BimEL za pośrednictwem ERK1 / 2 może także sprzyjać jego szybkiemu dysocjacji od członków rodziny Bcl-2 z prosiastą (28). Oczekujemy, że indukowane przez MEK hamowanie indukowane przez inhibitor MEK tego procesu z udziałem ERK1 / 2 promuje apoptozę w zmutowanych komórkach B-RAF, ułatwiając wiązanie BimEL z prosowodującymi członkami rodziny Bcl-2. Eksperymenty z użyciem RNAi wykazały, że Bim był niezbędny do indukowanego przez MEK hamowania zabijania i utraty potencjału klonogennego zmutowanych komórek nowotworowych B-RAF. Poziom ochrony zapewniany przez Bim KD był porównywalny z poziomem zapewnianym przez nadekspresję Bcl-2 we wczesnych punktach czasowych, ale był znacznie mniej skuteczny po bardziej przedłużonym hamowaniu MEK. Jest to prawdopodobnie wynikiem niepełnego Bim KD, ale możliwe jest również, że aktywacja innych białek BH3 lub inaktywacja zapłodnionych członków rodziny Bcl-2 przyczyniły się do zabijania komórek guza wywołanego przez MEK, chociaż nie widzieliśmy żadnych dowodów na poparcie tego możliwość. Uważa się, że indukcja apoptozy wymaga antagonizmu wszystkich członków rodziny Bcl-2 z dystresją wyrażanych w określonej komórce przez białka tylko BH3 (18). Stwierdziliśmy, że zmutowane komórki nowotworowe B-RAF, które były najbardziej oporne na apoptozę wywołaną przez inhibitor MEK, wyrażały najniższe poziomy Bim i najwyższe poziomy Bcl-2. Dlatego nieskuteczne zabijanie komórek nowotworowych jest prawdopodobnie konsekwencją niepełnej neutralizacji Bcl-2. My i inni już wcześniej wykazaliśmy, że mimetyki BH3 mogą potencjalnie współpracować z gefitinibem inhibitora kinazy tyrozynowej receptora EGF (12-14), a imatinibem (11) inhibitorem kinazy tyrozynowej BCR-ABL, w leczeniu komórek nowotworowych transformowanych tymi rakotwórczymi kinazami . Stwierdzono, że zamknięcie szlaku MEK-ERK1 / 2 jest krytyczne dla indukowanego imatynibem (11), jak również indukowanego przez gefitynib (12. 14) zabijania komórek nowotworowych
[więcej w: csf, koński pasożyt, ziarnica złośliwa i chłoniaki nieziarnicze ]